
این نوع مالیات یکی از مولفه های ایجاد اقتصاد سبز است اقتصاد سبز یعنی اقتصادی که بدون آسیب و ضرر زدن به محیط زیست باشد و برای همین این عوارض از شرکتهای دارای آلاینده اخذ می شود تا در زمینه جبران الاینده ها و حذف آنها مصرف گردد .
آلاینده به هرگونه ماده مضر اعم از گازها ، بخارات ، دود ، گرد وغبار ، مواد شیمیایی ، فیزیکی و بیولوژیک گفته یمشود که پس از ورد به محیط زیست اعم از آب و خام و غیره باعث از بین رفتن آنها یا تغییر کیفیتشان می گردد و سبب می شود از حالت سالم به ناسالم میل پیدا کنند و برای کشاورزی ، مصاورف شهری و غیره قابل استفاده نباشند . برخی شرکت ها مانند پالایشگاهها ، شرکت هایی که فاضلاب تولیدی آنها حاوی مواد شیمیایی و صنعتی است و بسیار دیگر در زمره این صنایع قرار خواهند گرفت و شمول این قانون خواهند شد .
این نوع عوارض مانند سایر خراج های دیگر در قانون مبلغ مشخصی برایش تعریف شده است و مودیان و مشمولان آن باید در موعد مقرر ان را پرداخت نماید . مالیات سبز در بهترین حالت یک درصد نرخ فروش و درآمد ناشی از تولید پس از کسر کامل هزینه ها می باشد .
دولت باید پس از دریافت این مالیات آن را در بهبود و ارتقاء محیط زیست و همچنین در از بین بردن آلاینده های زیست محیطی و تکنولوژی های مربوط به آن هزینه نماید تا در یک چرخه منظم و فرایند برنامه ریزی شده محیط زیست سالم و پاکیزه بماند اما متاسفانه دولت ها به خصوص در جهان سوم عموما درامد ناشی از دریافت این نوع مالیات را در کارهای دیگر هزینه کرده و سهم قابل توجهی از آن صرف محیط زیست نمیشود برای همین کشورهای پیشرفته قوانینی تدوین کرده اند تا بتوانند از کشورهای صنعتی و الوده کننده محیط زیست این مبالغ را دریافت و برای محیط زیست مصرف نمایند .
برخی شرکت ها و صنایع کالاها و محصولاتی تولید می کنند که محیط زیست آسیب جدی می رسانند و یا در چرخه طبیعت سال های زیادی باقی مانده و تجزیه نمیشوند مانند کارخانه های تولید لاستیک ، پلاستیک ، محصولاتی پلاستکی مصرفی و غیره قانون این شرکت ها را موظف کرده است در صورت تولید محصولات با درجه الایندگی بالا ده درصد مالیات سبز بپردازند و اگر درجه الایندگی محصولاتشان خیلی بالا نباشد این رقم پنج درصد خواهد شد .
قطع درختان به منظور تولید محصولات مختلف مصرفی اعم از میز و کمد و مبل و کاغذ و غیره مشمول این عوارض شده و باید ده درصد برای آن خراج بپردازند . عوارض ناشی از این فعالیت ها مستقیما باید صرف کاشت درخت و جایگزین کردن انها با درختان قطع شده گردد تا در دراز مدت آسیب جدی به محیط زیست وارد نگردد .
هر یک از سطوح ذکر شده در مطالب بالا به میزان مشخصی مالیات سبز به آنها تعلق میگیرد صنایعی که در سطح اول قرار میگیرند مشمول مالیات سبز نشده و معاف هستند اما از سطح دو به بعد مالیات دریافت خواهد شد . صنایعی که وضعیت آلوده کنندگی آنها در سطح دو قرار دارد باید یک درصد کل فروش خود را با کسر هزینه ها مالیات بپردازند. شرکتهایی که در سطح سوم الایندگی قرار دارند و ضرر های محیط زیستی آنها در حد متوسط است باید ۱٫۵ درصد کل فروش خودر مالیات پرداخت کنند و تولید کنندگان سطح ۴ یعنی آنها که الاینده زیادی تولید می نمایند باید ۲ درصد کل فروش خود را با کسر هزینه ها مالیات داده و در طرح سبز محیط زیست شرکت نمایند و بلاخره صنایعی هستند که در سطح پنجم و خطرناک قرار گرفته و وضعیت انها در حد اضطرار است این صنایع مهلت دارند در یک زمان کوتاه فرایند خود را اصلاح نمایند در غیر این صورت باید تعطیل شوند و در صورت عدم اینکار جریمه های سنگینی به آنها تعلق می گیرد .
صنایعی که کالاهای آسیب رساننده به محیط زیست تولید می کنند ممکن است شامل سطح دو و یا سه و چهار و پنج شوند این صنایع هم باید بر اساس سطحی که در ان قرار میگیرند مالیات بدهند . کالاهایی که الایندگی انها در سطح کم است ۳ درصد آنها که در سطح متوسط قرا دارند ۴ درصد و آنهایی که در سطح ۵ قرار میگیرند نباید تولید شوند و مصرف آنها باید کنار گذاشته شود . برخی کالاها هم هستند که بعد از ورود به طبیعت تجزیه شده و آسیبی به محیط زیست وارد نمی کنند این کالا مشمول مالیات نخواهند شد .
جواب این سوال قطعا مثبت است البته اگر مالیات دریافتی دقیقا در محل درست آن مصرف گردد و برای هزینه انها برنامه مشخصی وجود داشته باشد . اگر پول هایی که تحت عنوان مالیات سبز از صنایع و تولید کنندگان دریافت میشود برای ترمیم محیط زسیت و اموزش در این خصوص مصرف گردد خیلی زود نتیجه و بازخورد آن در جامعه مشخص خواهد شد .
عدم مصرف کیسه های پلاستکی توسط شهروندان فقط با اموزش امکان پذیر خواهد بود و باید برای آن یک برنامه دراز مدت آموزشی وجود داشته باشد در کنار آموزش نظارت بر اجرای درست قوانین و جلوگیری از فرار های مالیاتی در این خصوص می تواند بخش عمده ای از مشکلات را حل نماید . شرکت ها و صنایع باید به این دید و تفکر برسند که بهبود فرایند تولید و اصلاح آن در جهت حرکت به سمت اقتصاد سبز در نهایت به سلامت و سود بیشتر خودشان منجر میشود و درجاهایی هم قانون باید به صورت قاطع در برابر تخلفات بایستد .
خیلی از کارفرمایان اصلا آشنایی با مالیات سبز نداشته و ممکن است حتی آن را پرداخت نکنند برای همین مشمول جریمه گردند برای جلوگیری از این اتفاق می توانند با شرکت های مشاوره حسابداری و مالی و مالیاتی مشورت کرده و راهنمایی بگیرند تا آنها را در خصوص معافیت ها و نحوه پرداخت این نوع مالیات کمک نمایند .