استاندارد حسابداری ۲۴ – گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهرهبرداری
فوریه 16, 2019استاندارد حسابرسی ۵۵۰ اشخاص وابسته – بخش دوم
فوریه 16, 2019
استاندارد حسابرسی ۵۵۰
اشخاص وابسته
(تجدیدنظر شده ۱۳۸۹)
دامنه کاربرد
- در این استاندارد، مسئولیت حسابرس در زمینه روابط و معاملات با اشخاص وابسته درحسابرسی صورتهای مالی مطرح شده است. به ویژه در این استاندارد نحوه بکارگیری استانداردهای ۳۱۵ ، ۳۳۰ و ۲۴۰ در رابطه با خطرهای تحریف بااهمیت مربوط به روابط و معاملات با اشخاص وابسته توصیف میشود.
ماهیت روابط و معاملات با اشخاص وابسته
- بسیاری از معاملات با اشخاص وابسته در روال عادی عملیات واحد تجاری انجام میشود. درچنین شرایطی ممکن است خطر تحریف بااهمیت ناشی از این معاملات در صورتهای مالی، بیشتر از معاملات مشابه با اشخاص غیر وابسته نباشد. با این وجود، ممکن است در برخی شرایط ماهیت روابط و معاملات با اشخاص وابسته به گونهای باشد که خطرهای تحریف بااهمیت آن در صورتهای مالی بیشتر از خطرهای تحریف بااهمیت معاملات با اشخاص غیر وابسته باشد. برای مثال:
- عملیات اشخاص وابسته ممکن است در دامنهای گسترده و پیچیده از ساختارها و روابط صورت گیرد، به طوری که موجب افزایش پیچیدگی در معاملات با اشخاص وابسته شود.
- سیستمهای اطلاعاتی ممکن است در تشخیص یا تلخیص معاملات و مانده حسابهای بین واحد تجاری و اشخاص وابسته آن اثربخش نباشد.
- معاملات با اشخاص وابسته ممکن است تحت شرایط عادی بازار انجام نشود، برایمثال، برخی از معاملات با اشخاص وابسته ممکن است بدون دریافت تمام یا بخشی از مابهازای آن انجام شود.
مسئولیتهای حسابرس
- از آنجا که اشخاص وابسته مستقل از یکدیگر نیستند، در استانداردهای حسابداری برای معاملات، روابط و مانده حسابهای اشخاص وابسته، الزامات حسابداری و افشای خاصی وضع شده است تا استفادهکنندگان صورتهای مالی قادر به درک ماهیت و آثار واقعی یا بالقوه آنها بر صورتهای مالی باشند. درنتیجه حسابرس باید به منظور تشخیص، ارزیابی و برخورد مناسب با خطرهای تحریف بااهمیت ناشی از کوتاهی واحد تجاری در تشخیص یا افشای معاملات، روابط یا مانده حسابهای اشخاص وابسته طبق الزامات آن استانداردها، روشهای حسابرسی را اجرا کند.
- کسب شناخت از روابط و معاملات واحد تجاری با اشخاص وابسته، جهت ارزیابی احتمال وجود یک یا چند عامل خطر تقلب طبق استاندارد ۲۴۰ لازم است، زیرا تقلب میتواند از طریق اشخاص وابسته، راحتتر انجام شود.
- حتی اگر حسابرسی طبق استانداردهای حسابرسی، بهگونهای مناسب برنامهریزی و اجرا شده باشد، به علت محدودیتهای ذاتی حسابرسی، این خطر اجتنابناپذیر وجود دارد که برخی تحریفهای بااهمیت صورتهای مالی کشف نشود . در مورد اشخاص وابسته، بنا به دلایلی چون موارد زیر، آثار بالقوه محدودیتهای ذاتی بر توانایی حسابرس در کشف تحریفهای بااهمیت، بیشتر است:
- مدیران اجرایی ممکن است از وجود همه روابط و معاملات با اشخاص وابسته آگاه نباشند.
- روابط با اشخاص وابسته ممکن است فرصت بیشتری را برای تبانی، پنهان کاری یا دستکاری توسط مدیران اجرایی فراهم کند.
- بنابراین، بهدلیل احتمال عدم افشای برخی از روابط و معاملات با اشخاص وابسته، برنامهریزی و اجرای حسابرسی با تردید حرفهای طبق استاندارد حسابرسی ۲۰۰ ، از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف این استاندارد، کمک به حسابرس در تشخیص و ارزیابی خطرهای تحریف بااهمیت ناشی از روابط و معاملات با اشخاص وابسته، و طراحی روشهای حسابرسی در برخورد با خطرهای ارزیابی شده، است.
تاریخ اجرا
- این استاندارد برای حسابرسی صورتهای مالی که شروع دوره مالی آنها از اول فروردین ۱۳۹۰ و پس از آن شروع میشود، لازمالاجراست.
- استاندارد حسابرسی ۳۱۵، ”تشخیص و ارزیابی خطرهای تحریف بااهمیت ازطریق شناخت واحدتجاری و محیط آن (تجدیدنظر شده ۱۳۹۳)“
- استاندارد حسابرسی ۳۳۰، ”برخوردهای حسابرس با خطرهای ارزیابیشده (تجدیدنظرشده ۱۳۹۳)“
- استاندارد حسابرسی ۲۴۰، ”مسئولیت حسابرس درارتباط با تقلب و اشتباه، در حسابرسی صورتهای مالی (تجدیدنظرشده ۱۳۸۴“
- استاندارد حسابرسی ۲۴۰، بندهای ۳۰ و ۴۲
- استاندارد حسابرسی ۲۰۰، ”اهداف کلی حسابرس مستقل و انجام حسابرسی طبق استانداردهای حسابرسی (تجدیدنظر شده ۱۳۹۱)“، بندهای ت-۴۸ و ت-۴۹
- استاندارد حسابرسی ۲۰۰، بند ۱۵
