هزینه سرمایه

سرمایه در گردش خالص که مابه التفاوت بین دارائی جاری و بدهی جاری است بیانگر آن حجم از دارائی های جاری است که از منابع بلند مدت تامین شده اند ، بدیهی است منابع بلندمدت همانند حقوق صاحبان سهام و وامهای بلندمدت هزینه بیشتری نسبت به منابع کوتاه مدت همانند اسناد پرداختنی و وامهای بانکی کوتاه مدت دارد. بنابراین در مواقعی که شرکت برای حداقل کردن ریسک در صدد افزایش حجم سرمایه در گردش است باید افزایش هزینه سرمایه شرکت و اثر منفی آن روی ارزش شرکت را مد نظر داشته باشد